GelişimErzurumYazı

SÖYLE??: BELG?N ALPTEK?N

Oyunculu?a ilgi ve yetene?in nas?l ortaya ç?kt?, seni sahneye götüren yolculuktan bahsedebilir misiniz?

Oyunculu?a olan ilgim, daha çok küçük ya?larda ba?lad?. Ailem, sanata ve tiyatroya büyük de?er verirdi. Bizi, sahnede izlenecek oyunlara götürür, evde de tiyatro kültürünü ya?atmaya özen gösterirdi. Haldun Taner’in öncülü?ünde Metin Akp?nar ve Zeki Alasya taraf?ndan kurulan Deveku?u Kabare’nin kasetlerini dinler, videokasetlerden oyunlar? izlerdik. Bu atmosferde büyüyen iki çocuk olarak, abimle birlikte biz de bu dünyaya kendimizi kapt?rd?k.
?zledi?imiz oyunlar?n repliklerini ezberleyip, karakterlerin mimiklerini taklit ederek hem e?lenir hem de fark?nda olmadan oyunculu?un temellerini atard?k. Bu bizim için sadece bir oyun de?il, ayn? zamanda bir tutkuya dönü?mü?tü. Hâlâ birlikte bu anlar? canland?r?r, keyifle hat?rlar?z.
Lisede ve ard?ndan iki y?l boyunca üniversitede Tekstil Bölümü okudum. Ancak zamanla fark ettim ki beni as?l heyecanland?ran, sahnede olmak, hikâye anlatmak, karakterlere hayat vermekti. ?çimdeki bu iste?i görmezden gelemedim ve sonunda oyunculuk e?itimi alarak bu yolculu?a profesyonel anlamda ad?m att?m. ?lk k?v?lc?m çocuklukta at?ld?, ama ben bu k?v?lc?m? bir ate?e dönü?türmek için bilinçli bir ?ekilde yola ç?kt?m.

Tiyatro severler, salonda yerlerini al?p keyifle oyunu seyrederler. Seyircinin bir iki saatine ?ahit oldu?u bir tiyatro oyununa nas?l haz?rlan?l?r, oyunun yaz?m?ndan sahnelendi?i âna kadar geçen süreci anlatabilir misin?

Haz?rl?k süreci, d??ar?dan sadece birkaç saatlik bir performans gibi görünse de asl?nda sahnede izlenen her an, uzun ve titiz bir eme?in ürünü. Bu süreç hem oldukça yorucu hem de bir o kadar keyifli olabiliyor. Elbette her oyun kendi dinamiklerini bar?nd?r?r; yönetmenin yakla??m?, metnin dili, oyuncu kadrosu gibi birçok faktör haz?rl?k sürecinin ?eklini belirler.
Genellikle prova sürecine ba?lamadan önce, karakter analizi yapar?z. Yönetmenin vizyonu do?rultusunda, karakterin dünyas?n? anlamaya çal???r, kendi duygu ve dü?üncelerimizi de katarak sahnede onu ya?atmaya ba?lar?z. Bu bir nevi ortak bir yarat?m süreci. Rejiyle birlikte oyuncular olarak karakterleri sadece canland?rmakla kalmaz, onlar? ya?ar, onlar?n bak?? aç?s?ndan dü?ünmeye ba?lar?z.
Oyun prova süreci boyunca defalarca tekrar edilir. Do?ru tonlamay?, do?ru ritmi bulana kadar çal???r?z. Bazen küçücük bir sahne için saatlerce prova yapar?z. Çünkü izleyici sahnede birkaç saniyeli?ine bir duyguya tan?kl?k eder ama o duygunun oraya gelmesi günlerce, haftalarca süren bir yolculuktur.
Sonunda ???klar söner, perde aç?l?r ve seyirciyle bulu?uruz. ??te o an, bütün o emek, yorgunluk, çaba; yerini tarifsiz bir mutlulu?a b?rak?r. Çünkü en ba??ndan beri amac?m?z, izleyicinin kalbine dokunacak gerçek bir hikayeyi sahneye ta??yabilmek.

Sahnede farkl? rollere bürünmek neler ö?retiyor insana, tiyatronun sana kazand?rd?klar?n? payla?abilir misin ?

Sahnede Belgin’den, yani kendimden farkl? karakterlere bürünmek bana inan?lmaz ?eyler kat?yor. Oyunculu?un en büyüleyici yanlar?ndan biri de bu bence kendi s?n?rlar?n? a?abilmek. Hayat?mda asla yapmad???m, yapamayaca??m ya da belki akl?mdan bile geçirmedi?im ?eyleri sahnede bir karakter arac?l???yla deneyimlemek, bana sadece oyunculu?u de?il, insan? da ö?retiyor.
Bu süreç bir nevi ya?am boyu süren bir e?itim gibi… Her rol, bana yeni bir bak?? aç?s? kazand?r?yor. Çünkü her karakterin bir geçmi?i, bir duygusu, bir derdi var. Onu anlamaya çal???rken, sadece metni de?il, insan? çözümlemeye ba?l?yorsun. Bu da empatiyi geli?tiriyor. Bir karaktere hayat verirken s?k s?k kendime ?u soruyu soruyorum: Belgin bu durumda ne yapard?? Peki, bu karakter ne yap?yor, neden böyle yap?yor?
Tiyatro sayesinde ayn? zamanda tek bir meslek yaparken, birçok farkl? mesle?i de deneyimleme ?ans? yakal?yorum. Bir oyunda doktor oluyorum, di?erinde ö?retmen, bazen bir h?rs?z, bazen bir kahraman… Komedide kahkaha att?r?yor, dramda kalplere dokunuyorum. Bu çe?itlilik, hem mesleki olarak beni besliyor hem de hayata bak???m? zenginle?tiriyor.
En güzeli de ?u: Tan?d???m ya da hiç tan?mad???m insanlar?n ya?amlar?na dair ipuçlar? buluyorum roller sayesinde. Bu da insanlarla daha derin, daha gerçek bir ba? kurmam? sa?l?yor. Tiyatro sadece sahnede de?il, hayat?n tam içinde geli?en bir deneyim benim için.
Oyuncunun rolünü en iyi ?ekilde canland?rabilmesi için karaktere adapte olmas? gerekiyor. Bu sebeple oyuncular?n empati kurmakta çok ba?ar?l? olduklar? söylenir, sahnede türlü türlü karakterleri canland?rmak sosyal ili?kilerinde kar??ndakileri anlaman? kolayla?t?r?yor mu?
Evet, oyunculukta empati kurmak gerçekten çok önemli. Bir karakteri sahnede en do?ru ve derin haliyle canland?rabilmek için, onun ne ya?ad???n?, ne hissetti?ini anlayabilmemiz gerekiyor. Bu da zamanla sadece sahnedeki karakterlere de?il, gerçek hayattaki insanlara kar?? da daha duyarl? olmam? sa?lad?.
Çünkü her karakter bir ya?am hikâyesi ta??yor. Onlar?n istekleri, korkular?, tepkileri var. Ben de bu duygulara yakla?maya çal??t?kça, sahnede oynad???m karakterlerle aramda ister istemez bir ba? olu?uyor. Bu da benim empati kas?m? geli?tirdi diyebilirim. Gerçek hayatta da ço?u zaman bir insan?n davran???n?n arkas?nda ne olabilece?ini dü?ünmeye çal???r?m: Acaba bugün nas?l bir gün geçirdi, neden böyle bir tepki verdi, bir derdi mi var?
Tabii ki biz de insan?z, her zaman bu hassasiyeti göstermek kolay olmayabiliyor. Gün içinde kendi duygular?m?zla u?ra??rken bazen empatiyi unutabiliyoruz. Ama i?te tiyatronun bana ö?retti?i ?eylerden biri de bu: Herkesin görünmeyen bir hikâyesi vard?r. Biraz daha anlay??l?, biraz daha yarg?lamadan yakla?abilirsek, ileti?im de o kadar güçlü ve sa?l?kl? hale geliyor.
Empati, sahne d???nda da hayat? kolayla?t?ran bir beceri. Belki de bu yüzden tiyatroyu sadece bir meslek de?il, bir ya?am biçimi olarak görüyorum.

Tiyatro canl?l??? olan bir sanat. Oyun esnas?nda salondaki en ufak aksakl?ktan dahi etkilenebilirsiniz. Hata yapmamak için nas?l çal???yorsun, oyun esnas?nda ya?ad???n ve unutamad???n bir aksilik var m? bizimle payla?abilece?in?

Tiyatro, canl?l??? ve do?all???yla bamba?ka bir sanat dal?. Oyun esnas?nda sahnedeki en ufak bir aksakl?k bile bütün ak??? etkileyebiliyor. Bu yüzden prova sürecimizde yaln?zca replikleri de?il, sahnede ya?anabilecek her türlü detay? hesaplamaya çal???yoruz. Topuklu bir ayakkab?n?n kaymas?, bir aksesuar?n kopmas?, seyirciden gelen beklenmedik bir tepki ya da bir repli?in unutulmas? gibi olas?l?klar? tek tek dü?ünüp çözümler üretmeye çal???yoruz.
Elbette biz de insan?z, ne kadar haz?rl?kl? olsak da bazen aksilikler ya?anabiliyor. Çok ?ükür ?imdiye kadar büyük bir sorunla kar??la?mad?m, ama minik sürprizler oluyor sahnede. Yak?n zamanda ?öyle bir olay ya?ad?m: Oyunda arkada?lar?m?n replikleri biraz kar??t? ve bana söylenmesi gereken replik unutuldu. Ben sahneden ç?kmak üzereyken replik aniden geldi ve cevap vermem için h?zla dönmem gerekti. Dönerken kafam? sahnedeki bir demire oldukça sert bir ?ekilde çarpt?m. Oyundan sonra hemen buz tedavisi uyguland?. Bu gibi ?eyler tiyatronun do?as?nda var. Küçük ama unutulmayan an?lar aras?nda yerini al?yor.

Yönetmen, seyirciye masal anlat?r, tiyatro ayna olur seyircisine. Bu yönüyle tiyatronun hayata ba?ka aç?dan bakmak, dü?ünmek, gülmek belki de hüzünlenmek için f?rsat verdi?i do?ru mudur?

Kesinlikle do?ru. Tiyatro, insanlar?n duygular?na dokunan çok özel bir alan. Herkes duygular?n? rahatça ifade edemez; kimisi çok içten ya?ar, kimisi içine atar. Ama tiyatroda izleyici, sahnedeki karakterlerde kendinden bir parça bulur. Belki hayat?nda hiç gülmedi?i bir ?eye güler, hiç a?lamad??? bir sahnede duygulan?r. Çünkü orada kendisiyle yüzle?ir, empati kurar.
Bu anlar hem bizim için hem de izleyenler için çok de?erlidir. Tiyatro, hayat? ba?ka bir aç?dan görmemizi sa?lar; bazen dü?ündürür, bazen güldürür, bazen de hüzünlendirir. Bu yüzden etkisi çok güçlü ve çok özel.

Gelece?e dair hayallerinde tiyatro ile ilgili neler var, oyunculu?a devam eder misin, yönetmenlik veya yazarl?k dü?ünüyor musun?

Gelece?e dair hayallerimde her zaman oyunculuk var. Sahnede ya da kamera önünde olmak benim için fark etmiyor, önemli olan o an? ya?amak ve ya?atmak. Evet, ileride belki yönetmenlik de yapabilirim, birkaç oyun yazmak da mümkün. Ama ?u an için bunlar?n hiçbiri oyunculu?un önüne geçemiyor. Bu dönemde enerjimi tamamen oynamaya, karakterleri derinlemesine anlamaya ve birebir deneyimlemeye ay?rmak istiyorum. Çünkü ben oyuncuyum ve sahnede, uygulamal? olarak çal??t?kça hem kendime hem de oyunculu?uma daha çok katk? sa?lad???m? hissediyorum.

Sahneden bak?nca, bir oyuncu gözüyle Erzurum halk?n?n tiyatroya ilgisini nas?l görüyorsun?

Ben yar? Erzurumluyum, üniversiteyi de burada okudum. O yüzden seyircinin ilgisini hem geçmi?ten hem de günümüzden yola ç?karak de?erlendirebiliyorum. Erzurum seyircisi, özellikle bizim sahnemiz için her zaman sahiplenen, destekleyen bir kitle oldu. Salonlar?m?z ço?unlukla dolu, seyircimiz oyunun temposuna, rengine, duygusuna göre çok güzel tepkiler veriyor. Bu anlamda onlar? gerçekten çok takdir ediyorum ve te?ekkür ediyorum.
Tabii zaman zaman televizyon ya da sinemadan al???k olunan baz? beklentilerle gelen seyirciler de olabiliyor. Bu çok do?al, çünkü art?k herkesin bir ekran kültürü var. Ancak tiyatronun do?as? farkl?; burada bir Devlet Tiyatrosu sahnesinde, hem edebi hem de tarihsel anlamda önemli eserler sahneleniyor. Bu eserler, yaz?ld?klar? dönemin ruhunu, yazar?n dünyas?n? ve karakterlerin ya?ant?lar?n? yans?t?yor. Seyircimizin de bu bilinçle geldi?inde, izledikleri oyunu daha do?ru yorumlayabileceklerine inan?yorum.
Erzurum Devlet Tiyatrosu geçmi?te oldu?u gibi bugün de çok nitelikli oyunlar sahneliyor. Bizler de oyuncular olarak ya?ananlar? sahneye ta??y?p, dü?ündürmeye, hissettirmeye ve iz b?rakmaya çal???yoruz. Seyircimizin ilgisi ve deste?iyle bu ba? her geçen gün daha da güçleniyor.

Belgin Alptekin
Erzurum do?umlu olan Belgin Alptekin, çocukluk ve ilk gençlik y?llar?n? ?stanbul’da geçirdi. E?itim hayat?na burada ba?layan Alptekin, üniversiteye kadar olan tüm ö?renimini ?stanbul’da tamamlad?. Oyunculu?a duydu?u ilgi onu Müjdat Gezen Sanat Merkezi’nde tiyatro e?itimi almaya yönlendirdi. Bu süreçte edindi?i birikimle Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Sanatlar? Bölümü, Oyunculuk Ana Sanat Dal?’n? kazand?.

Üniversite e?itimi s?ras?nda, mezuniyetinden önce bir reklam projesi vesilesiyle yönetmen Ozan Aç?ktan ile tan??t? ve bu ilk profesyonel deneyimi, kariyeri aç?s?ndan önemli bir ad?m oldu. Mezuniyetinin ard?ndan reklam filmlerinde rol almaya ba?layan Alptekin, “Kar???k Kaset”, “A?k?n Bedeli”, “7 Yüz” ve “Kom?ular” gibi dikkat çeken yap?mlarda yer alarak dizi ve sinema dünyas?nda ad?n? duyurdu.

Sanatsal yolculu?una tiyatro sahnesinde devam etmek isteyen Alptekin, Devlet Tiyatrolar?’n?n açt??? s?nav? kazanarak, kendi memleketi olan Erzurum’u tercih etti. Hâlen Erzurum Devlet Tiyatrosu sanatç?s? olarak sahneye ç?kmaya devam etmektedir. Bu süreçte “Hiç Kimse”, “Ana-Dolu”, “A?k?m?z Aksaray’?n En Büyük Yang?n?”, “Yalan Kozas?”, “Dokuz Be? Müzikali” ve “Ayaktak?m? Aras?nda” gibi önemli oyunlarda görev alm??t?r.

Bü?ra ARSLAN